کد خبر : 10002
تاریخ انتشار : دوشنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۶ - ۰:۳۹

میرفتوحی کارگران موفق گیلانی: مسائل اجتماعی و جامعه به صورت برجسته مورد نظرم هستند

میرفتوحی کارگران موفق گیلانی: مسائل اجتماعی و جامعه به صورت برجسته مورد نظرم هستند

اشاره: محمدرضا میرفتوحی متولد ۱۳۴۷ دئانش‌آموخته‌ی سینما در دانشگاه سوره از هنرمندان موفق گیلان است که تاکنون فیلمهای سبز در سال ۱۳۷۷ فیلم کوتاه داستانی ۱۶ میلیتری، فراموش‌شدگان ۱۳۷۸ فیلم کوتاه مستند ۱۶ میلیتری، ساغریسازان ۱۳۸۶ مجموعه‌ی مستند دو قسمتی، جوکول ۱۳۸۷ فسلم مستند، رمضان در گیلان ۱۳۸۹ مستند داستانی، بازاریان ۱۳۹۴ مستند داستانی و

اشاره:
محمدرضا میرفتوحی متولد ۱۳۴۷ دئانش‌آموخته‌ی سینما در دانشگاه سوره از هنرمندان موفق گیلان است که تاکنون فیلمهای سبز در سال ۱۳۷۷ فیلم کوتاه داستانی ۱۶ میلیتری، فراموش‌شدگان ۱۳۷۸ فیلم کوتاه مستند ۱۶ میلیتری، ساغریسازان ۱۳۸۶ مجموعه‌ی مستند دو قسمتی، جوکول ۱۳۸۷ فسلم مستند، رمضان در گیلان ۱۳۸۹ مستند داستانی، بازاریان ۱۳۹۴ مستند داستانی و رازقلعه‌ فیلم بلند سینمایی را ساخته است.
این هفته حسین نوروزی‌پور پای صحبت او نشسته و از دیدگاهش درباره‌ی هنر سینما جویا شده است.
محمدرضا میرفتوحی از هنرمندان موفق گیلان است که در آثارش نوعی نگاه و توجه به مسائل و موضوعات اجتماعی را می‌توان جست‌وجو کرد.

س: از چه زمانی به فعالیتهای سینمایی پرداختید؟
ج: همزمان با آموزش اصول اولیه‌ی فیلمسازی و سینما در انجمن سینمای جوان و سپس تحصیل در دانشگاه سوره تهران توجه به مسائل اجتماعی و جامعه به صورت برجسته مورد نظرم بود و دریافتم که این نقد اجتماعی و به تصویر در آوردن بسیاری از اتفاقات و نکاتی که در بطن یک جامعه می‌گذرد و شاید به دیده‌ی بسیاری نیاید می‌ةواند گامی مهم باشد برای اصلاح بسیاری از ناهنجاریهای اجتماعی.
اصولاً در بخشهای مختلفش همین وظیفه را بر عهده دارد و آن چیزی که به صورتهای گوناگون با عواطف و احساسات آدمی سر و کار دارد در زمینه‌ی هنرهای نمایشی و تجسمی کارکرد منحصر به فردی داشته باشد. سینمای مستند یکی از شاخه‌های تکنیکی به‌روز این نوع از عواطف انسانی است که منحصرآً در مستندهای شاعرانه نمود پیدا می‌کند.

س: اینطور که پیدا است شما سینمای مستند را خوب شکلدهی می‌نمایید. آثاری همچون ساغریسازان، جوکول و… چشم‌اندازهای خوبی دارند، نظر خودتان چیست؟
ج: چون سینمای مستند می‌تواند احساسات انسانی را به چالش بکشد و موازی با این نوع نگاه شاعرانه به انسان، جامعه و محل زندگی (که در نگاه جهان شمولش می‌تواند دنیا باشد) بدنه‌ی سینمای اجتماعی را در برمی‌گیرد به این نوع از سینما که در سینمای مستند و سینمای داستانی با محوریت اجتماع یعنی فیلم اجتماعی گرایش پیدا کردم.
شما توجه داشته باشید که بسیاری از کشورهای مترقی جهان هم حتی با داشتن بهترین رشد اقتصادی و کمترین مشکلات در زمینه‌ی مسائل اجتماعی در تمامی هنرهای خود با به کار گذرفتن موتیف‌ها و المانهایی سعی در بزرگ و برجسته کردن کوچکترین نابه‌سامانیهای روانی جامعه‌شان دارند در نقاشی، موسیقی، هنرهای تجسمی و دراماتیک این نگاه‌ها هنرمندان غربی کاملاً مشهود و پیدا است و جالب اینکه سینما با بدنه‌ی اجتماعی هم ثابت کرده در کشور ما با استقبال خوبی در گیشه مواجه می‌شود و این نشان می‌دهد که تماشاگر فرهیخته هم داریم.

س: جناب میرفتوحی درباره‌ی سینما اکنون چه نظری دارید؟ یعنی فیلمهای اخیر که در زمینه‌ی سینما مشاهده می‌کیند، چگونه است؟
سینمای کنونی ما به دو بخش تقسیم می‌شود: ۱) سینمای دولتی و ۲) سینمای اجتماعی که اصیلترین و با ارزشترین و قابل توجه‌ترین آن نوع اخیر یعنی سینمای اجتماعی است. در سینمای دولتی همانطور که می‌بینیم و واضح است یک مانیفست دولتی در جریان است که مسائل حاد اجتماعی را یا مطرح نمی‌کند و یا بسیار کمرنگ از آنها عبور می‌کند. و تقریباً همه چیز به مثابه‌ی گل و بلبل است. در این نوع سینما گیشه نقش اساسی دارد و چه بسا می‌بینم که بعضی از اینگونه فیلمها هم با استقبال عمومی مواجه می‌شوند و حتی رکورد فروش را می‌شکنند که به عوامل بسیاری بستگی دارد که در جای خود می‌تواند محل بحث باشد. اما سینمای اجتماعی ما که از آن با نام سینمای هنری یا روشنفکری هم اسم برده می‌شود، احتیاج امروز جامعه است که با این هدف اگر به پیش برویم برای ساخت فردایی بهتر باید از خویش آغاز کنیم، می‌بایست خودمان را بشکنیم و درد و درمان یعنی اجتماع را نقد کنیم و از بعضی ابتلایات جامعه تبری بجوییم این از نظر من سیاه‌نمایی نیست بلکه متوجه کردن مسوولان است که وقت آنچنانی هم ندارند یا نمی‌خواهند داشته باشند. برای دیدن این نوع از نابه‌سامانیهای اجتماعی.

س: جناب آقای میرفتوحی شما به سینما حقیقت یا مستند محض گرایش دارید؟
ج: تمام سبکها، ژانرهای سینما ارزش و اهمیت خودشان را دارند که بستگی به نوع جهانبینی کارگردان به منصه‌ی ظهور می‌رسند. مستند محض همان مستند نوع کلاسیک محسوب می‌شود که به معرفی یک پدیده یا جریان می‌پردازد که بنده به این ژانر هم بسیار علاقه دارم اما به عنوان بیننده، آن چیزی که در ذهن و فکر من جریان دارد نوعی از سینما یعنی سینمای داستان، اجتماعی و سینمای مستند شاعرانه – که تم اینگونه مستند نزدیک به سینما باید و ساختار اجتماعی است ـ که به نوعی به زندگی واقعگرایانه می‌پردازد، آن چیزی که زیر پوست اجتماع اتفاق می‌افتد لایه‌هایی که وجود دارد و بسترهایی که مناسبات اجتماعی را شکل می‌دهد، فکر می‌کنم ما به این نوع از هنر نه فقط سینما بلکه در تمامی شاخه‌های هنری احتیاج داریم تا بتوانیم تلنگری به ذهن و وجدان اجتماعی و دست‌اندرکاران بزنیم. اینها هیچگونه سیاه نمایی نیست بلکه نشان دادن به شیوه و سیاق هنر است. هنرمند از بالا به اجتماع می‌نگرد و نوع نگاه او اشراف بر محیط است. تمام مشکلات از زوایه‌ی دید هنری می‌تواند به ساده‌ترین شیوه‌ تبلیغ شود و در جهت بهبود. پس این نگاه از نظر من ارزشمند است و اینگونه آثار می‌تواند ذهن من را مشغول به خود کند.

68
ج: آماده‌ی همکاری با سازمانها و تشکیلات خصوصی و دولتی هستم و در سال ۱۳۹۲ هم با تاسیس شرکت فیلمسازی «گیل شهر زمرد» در رشت تلاش کردم به این منظور نزدیک شوم. برای ساخت و تهیه‌ی فیلم و با تهیه‌کنندگی شرکت همچنین برای ساخت چند پروژه‌ تاکنون اقدام کردم.

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 3 در انتظار بررسی : 3 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.