کد خبر : 9475
تاریخ انتشار : سه شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۶:۱۸

از لابه‌لای «مطبوعات گیلان»

از لابه‌لای «مطبوعات گیلان»

هاتف – سیدحسین ضیابری سیدین – این ستون از نشریه به برخی نکات برجسته‌ی مطبوعات گیلان اختصاص دارد که با نگاهی تحلیلی ارائه می‌شود. تلاش شده مطالب فرهنگی و قابل توجه از لابه‌لای مطبوعاتی که برای «هاتف» در طول یک هفته‌ی اخیر ارسال شده‌اند، تهیه و درج شود. قطعاً پیشنهادهای سازنده‌ی شما می‌تواند، چراغ راه آینده‌ی این کار باشد.

تصاویر شبانگاهی جهان آپوکالیپتیک!
محسن نعمت‌خواه در آخرین شماره‌ی ماهنامه‌ی «ره‌آورد گیل» نگاهی به نمایشگاه نقاشی علی عباسی در خانه‌ی فرهنگ گیلان با عنوان «تصاویر شبانگاهی جهان آّوکالیپتیک» انداخته است.
وی می‌نویسد: لایب نیتس با شگفتی می‌پرسد که چرا اشیا به جای آنکه نباشند، هستند؟ این پرسش به ظاهر ساده‌ی وجودی، در تاریخ اندیشه‌ی غربی، توجه اندیشمندان بسیاری را به خود مشغول کرده است. چیستی جهان و هستی موجودات، نحوه‌ی شناخت و ادراک آن، هر چند که در سنت تفکر ایرانی ردپاهای مشخص و عیان از این قسم درگیری مشاهده می‌شود اما در یک سده‌ی اخیر شدت بیشتری یافته و جامعه‌ی ایران را نیز در حوزه‌های مختلف علوم و هنرها درگیر کرده است.
در چنان میدان پرفراز و نشیب نقاش جوان و خوش آتیه‌ی گیلان علی عباسی، با نخستین نمایشگاه نقاشی انفرادی خود پا به میدان گذاشته است و با آثاری جسورانه در ابعاد نسبتاً بزرگ این آثار از ویژگی ریتوریکی خاصی برخوردار هستند.
چنگ انداختن به همه‌ی امکانات موجود اعم از نظم و نحو‌ی بیان، امکانات دستوری و معناشناختی، فرم – معنا، به عبارت بهتر اصل تنظیم‌بخش تجسمی مقتصد بر پایه‌ی پیوند فرم – درونمایه که محاسبه‌ی آن با نگاه خاصی از حقیقت فردی بنا شده است؛ حقیقتی فشرده از ازدحامی مملو از انسان و گیاه و حیوان، از فانتزی تاریخی گرفته تا درم پیچی اروتیکک گیاه. نفس‌تنگی کمپوسیونی فشرده از پرتره‌ها که همه و همه در تنالیته‌ی خاکستری با فرساش، ناهمواری و بی‌فردایی به اجرا درآمده‌اند.
نقاش این آثار ما را به ضافت تفرج و تفنن و تزیین فرا نخوانده است. جهان او جهان آپوکالیپتیکی است؛ جهانی مملو از پرسش و نامعلومی و شگفت‌زدگی خیام‌وار.
در این مطلب نگاه تخصصی نویسنده به نمایشگاه نقاشی یاد شده حکایت از آن دارد که محسن نعمت‌خواه توانسته است در کوهتاترین عبارات ممکن مفاهیم عمیق فلسفه‌ی هنر را در قالب نگاهی گذرا به آثار ارائه شده، برای علاقه‌مندان هنر نقاشی ارائه دهد.

گیلان و قابلیت تبدیل شدن به قطب درمانی کشور
فراهم شدن زیرساختهای درمانی و وجود متخصصان رشته‌های مختلف پزشکی سبب می‌شود که استان گیلان بتواند کم‌کم به یکی از قطبهای مهم درمانی کشور و همچنین گردشگری سلامت تبدیل شود.
به نوشته‌ی روزنامه‌ی «آوای شمال» در شماره‌ی ۳۷۱۹ روز چهارم بهمن ماه ۱۳۹۵ در سفری که هفته‌ی گذشته مهندس محمدجعفر علیزاده معاون گیلانی وزیر راه و شهرسازی به استان گیلان انجام داد او نیز به این نکته‌ی مهم اشاره کرد و در نشست با دست‌اندرکاران رسانه‌های گروهی استان با اشاره به در دست ساخت بودن چندین پروژه‌ی بیمارستانی در استان گیلان، گفت: با اجرای این پروژه‌ها و با بهره‌برداری از این مراکز درمانی، گیلان می‌تواند به یکی از قطبهای مهم درمانی کشور تبدیل شود.
وی گفت: هم‌اکنون بیش از یکهزار و ۱۰۰ تخت بیمارستانی در استان گیلان برای بهره‌برداری آماده می‌شود که این موضوع اتفاقی مبارک و خجسته برای این استان است.
محمدجعفر علیزاده با بیان اینکه بهره‌برداری از این پروژه‌های درمانی می‌تواند گیلان را با داشتن زیرساختهای مورد نیاز، متخصصان و زمینه‌های دیگر به قطب درمانی کشور همانند تهران و شیراز تبدیل کند.
معاون وزیر راه و شهرسازی همچنین گفت: بهره‌برداری از بیمارستان ۱۳۲ تختخوابی آستارا در پیشانی استان گیلان، بیمارستان ۳۵ تختخوابی شهرستان رضوانشهر که هم‌اکنون ۹۵ درصد پیشرفت فیزیکی دارد، بیمارستان ۲۱۷ تختخوابی لاهیجان، بیمارستان ۲۱۷ تختخوابی تالش، بیمارستان ۱۳۰ تختخوابی لنگرود با ۷۴ درصد پیشرفت فیزیکی و بیمارستان مرکز استان با ۴۰۰ تختخواب می‌تواند به این فرآیند سرعت ببخشد.
وی در پایان تاکید کرد: اعتبارات خوبی برای اجرای پروژه‌های عمرانی در وزارت راه و شهرسازی در لایحه‌ی بودجه‌ی سال آینده پیش‌بینی شده که با تصویب و تخصیص آنها انتظار داریم شاهد جهش خوبی در بخش تامین زیرساختهای درمانی باشیم.

سرو نماد اعتدال و ایستادگی است
ماهنامه‌ی «نگاه قلم» در شماره‌ی مهر و آبان خود در مطلبی با عنوان «درباره‌ی سرو کشمر» توشته است: سرو در نمادشناسی ادبیات پارسی نماد اعتدال، ایستادگی و سرافرازی است اما از این گذشته اشاره و ارجاع به سرو کشمر به طور ویژه در همه‌ی عمر ادبیات پارسی دری و به زبان سرایندگان گوناگون همراه دوران بوده و نمادی است برای ایستادگی،، استواری و بلندی که نویسنده از سروده‌های محمدتقی بهار، قاآنی و شاهنامه شاهد مثال آورده است.
علاقه‌مندان برای مطالعه‌ی بیشتر به شاهنامه‌ی فردوسی، پادشاهی گشتاسپ و همچنین کتاب نزهت‌القلوب که دانشنامه‌یی است اثر حمدالله مستوفی می‌توانند مراجعه کنند.
اما در باره‌ی سرو کشمر که نماد ایران است در این مقاله‌ی کوتاه آمده که درخت سرو از دیرباز نماد و نشان ایران باستان بوده است. اینکه در قالبها، فرشها و نگاره‌ها، نقش سروهای شاخه برگشته، بسیار دیده می‌شود از بقایای آثار همان سنت ملی است به ویژه سرخمیده سرو نشان دشخواریهایی است که در سراسر تاریخ سر او را خم کرده اما در مقابل انیران کمر خم نکرده و استوار است.
در سراسر ایران به ویژه نقاط ییلاقی درختان کهن هستند که مردم آن را هزار ساله و شاید بیشتر می‌دانند و آنها را جمشیدی می‌گیوند. شایان گفتن اینکه در استان گیلان هم سرو هرزویل با قدمتی بسیار کهن مورد احترام و عزت گیلانیان بوده است.

دورخیزی که برای «وقتی نیست» برداشته شد
محمدرضا مدبیرنیا در ماهنامه‌ی «هنرسازان گیل» در مقاله‌یی با عنوان «دورخیزی مناسب برای گذر از ادبیات آپارتمانی» نگاهی به مجموعه‌ داستان «وقتی نیست» اثر فرهیخته‌ی گیلانی و داستان‌نویس توانای استانمام ساسان رضایی‌راد دارد.
مجموعه داستان «وقتی نیست» نوشته‌ی ساسان رضایی‌راد ۱۵ داستان کوتاه او را شامل می‌شود که با شیوه‌یی نو از نوشتن پیش روی مخاطبانش قرار گرفته است.
رضایی‌راد در کتابهای پیشین خود هم تلاش کرده بود تا سر و شکلی تزه را به کارهایش بدهد و شاید همین وسواس و دقت‌ظر او سبب شده که تاکنون تنها چند نمونه از داستانهای این نویسنده‌ی نام‌آشنای گیلان منتشر شود.
پشت سطرهای نامرئی، لحظه‌هایی برای هیچ و وقتی نیست نام کتابهای منتشر شده‌ی این نویسنده و همچنین منتقد ادبی است. وقتی نیست ساسان رضایی راد را انتشارات ارنواز منتشر کرده و کتابی در خور اعتنا است.
محمدرضا مدبیرنیا در این مقاله تاکید می‌کند: رضایی‌راد به عنوان نویسنده‌یی که چگونه زیستن یا به قول خودش «آن داستان» را خوب می‌شناسد و چیره‌دستی خاصی در این امر دارد و از چه نوشتن(جهان‌بینی) فاصله دارد. در این مجموعه وی در کار نوشتن کفه‌ی چگونه نوشتن او همواره از چه نوشتن‌هایش بیشتر است هر چند غالب نیست اما نگاهش اینگونه است تا چه تغییری در شدن کند.
مدبرنیا اضافه می‌کند: کتاب «وقتی نیست» از ۱۵ داستان متنوع شکل گرفته که هم به لحاظ ادبی و هم به لحاظ زیبایی‌شناسی از محیط پیرامونش خبر می‌دهد که در جای خود حائز اهمیت است.
داستانها که روایت عشق و مرارت انسانهایی است که بیشتر با خاطراتشان که از زندگی‌شان نشات گرفته روزگار سپری می‌کنند و چه بسا در رویاهای خود برای ساخت جهانی دیگر موفق نبوده‌اند.
در پایان تاکید شده که در این مجموعه داستان برنامه‌های آخرین پله و لکه ابری در آسمان آبی را می‌توان به عنوان بهترین داستانهای آن دانست.

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.