کد خبر : 1203
تاریخ انتشار : سه شنبه ۴ شهریور ۱۳۹۳ - ۱۹:۵۳

گداها هم گداهای قدیم…!

گداها هم گداهای قدیم…!

   هاتف‌نیوز – پیش از اینها اگر کسی گدایی می‌کرد واقعاً به پولی که مردم به او می‌دادند احتیاج داشت و به علتهایی همچون ازکارافتادگی، معلولیت و مشکلات جسمی و… نمی‌توانست از طریق انجام کار یا حرفه‌یی مشخص برای خود درآمدی کسب کند. هر چند در هر دوره از ادوار گذشته هم افرادی در هر

   هاتف‌نیوز – پیش از اینها اگر کسی گدایی می‌کرد واقعاً به پولی که مردم به او می‌دادند احتیاج داشت و به علتهایی همچون ازکارافتادگی، معلولیت و مشکلات جسمی و… نمی‌توانست از طریق انجام کار یا حرفه‌یی مشخص برای خود درآمدی کسب کند. هر چند در هر دوره از ادوار گذشته هم افرادی در هر طبقه یا قشر اجتماعی از قاعده‌ها مستثنی بوده و هستند اما روح حاکم بر گداهای شهرمان به گونه‌یی بود که واقعاً افراد محتاج، مستحق و نیازمند را شامل می‌شد.
چیزی که امروزه شاهد آن هستیم این است که با پیچیده‌تر شدن مناسبت اجتماعی در عصری که به فناوری اطلاعات و ارتباطات نامگذاری شده، موضوع و مساله‌ی گدایی هم ابعادی وسیع و پیچیده به خود گرفته است. امروزه ما با گدایان سازمان یافته‌یی در شهرها و روستاها سر و کار داریم که اصولاً نیازمند نیستند بلکه از این راه دارند به کسب درآمد و تجارت می‌پردازند.
پیچیدگیهای این بخش اجتماعی سبب شده تا حس بی‌اعتمادی هم بین مردم برای انجام عمل خیر و نیکوکارانه و کمک به مستمندان و نیازمندان ایجاد شود.
مردم می‌گویند: نمی‌دانند پولی را که بابت امور خیریه می‌پردازند به اهلش می‌رسد یا خیر؟ آنها نگران هستند که با کمک به افرادی که خود را گدا می‌نامند فرهنگ گدایی را در جامعه ناخواسته ترویج کنند.
محمدرضا جعفرزاده می‌گوید: ما نمی‌دانیم واقعاً کسی که به ما مراجعه می‌کند و دست گدایی دراز می‌نماید و طلب پول می‌کند، محتاج است و یا می‌خواهد از ما پولی بکند و ببرد.
او می‌گوید: پیش از اینها وقتی گدایی دست به سمت کسی دراز می‌کرد دیگران برای اینکه کار خیری کرده باشند چیزی به عنوان کمک به او می‌دادند اما امروزه ما با گدایانی روبه‌رو هستیم که محتاج این پولها نیستند و به صورت حرفه‌یی گدایی می‌کنند.
زهرا امیدوار یکی از زنانی که دوست دارد به فعالیتها و خدمات اجتماعی بپردازد می‌گوید: به نظر من بایستی انجمنهای خیریه‌یی با هدف کمک به نیازمندان واقعی جامعه ایجاد و تشکیل شوند و با انجام کار و تحقیقات میدانی افراد نیازمند و مستمند جامعه را شناسایی کنند و به آنها یاری برسانند.
او می‌گوید: قطعاً کمک مالی افراد جامعه به هر کس که دست نیاز به سوی آنها دراز می‌کنند جایز نیست و به نوعی می‌تواند سبب گسترش فرهنگ گدایی در جامعه‌ی امروز ما شود.
محمد ضیایی اما اعتقاد دارد هنوز انجمنهای خیریه‌ی ما به آن درجه از فراگیری و پختگی نرسیده‌اند که افراد جامعه به آنها به خوبی اعتماد و اطمینان کنند.
وی تاکید می‌کند: اگر انجمن خیریه‌یی باشد که رزومه‌ی کاری آن مورد پسند و رضایت خاطر شهروندان باشد قطعاً به خودی خود این انجمن مورد حمایت مردم قرار گرفته و می‌تواند دامنه‌ی فعالیتها و خدماتدهی خود را در جامعه افزایش دهد.33
وی اعتقاد دارد: اگر هر فرد از افراد جامعه یک فرد مستحق رو نیازمند واقعی را شنایایی کند و از پس گوشه‌یی از مخارج آن بر‌آید آسیبهای اجتماعی در این بخش بسیار کاهش می‌یابد.
بسیاری از کارشناسان اعتقاد دارند که آلان گدایی در شهرهای بزرگ و حتی شهرهای کوچکتر به صورت حرفه‌یی و گروهی در آمده و گداهای هر شهر با ساماندهی فرد یا افرادی به خیابانهای شهر وارد شده و به این کار می‌پردازند.
کارشناسان بخش اجتماعی اعتقاد دارند: گدایی نوعی آسیب جدی اجتماعی شده است که می‌تواند عوارض، گرفتاریها و آسیبهای دیگری را نیز با خود به همراه داشته باشد.
در همین زمینه دکتر حسین نحوی‌نژاد مدیر کل بهزیستی استان گیلان می‌گوید: اغلب متکدیان در شهر به صورت حرفه‌یی و تیمی فعالیت می‌کنند و معمولاً به چندین دسته تقسیم می‌شوند.
وی اظهار کرد: از نظر فردی کسی که به تکدیگری تن می‌دهد، در واقع هیچ اقدامی در راستای کمال و رشد فکری خود بر نداشته است، چرا که زندگی را از زاویه‌ی میزان پولی که با درازکردن دست دریافت می‌کند، می‌سنجد.
وی با بیان اینکه حضور اینگونه افراد ضمن اینکه چهره‌ی شهر را زشت و نامطلوب می‌سازند، ‌تاثیرات روحی نامناسب هم بر افراد جامعه می‌گذارند، گفت: فردی که بدون ارائه‌ی هیچ کار و خدمتی به دیگران از آنها چشمداشت و توقع پرداخت پول را دارد، می‌تواند عوارض خطرناکی را به جامعه تحمیل کند.
دکتر نحوی‌نژاد گفت: آگاه کردن و فرهنگسازی در این زمینه یکی از ابزارهای مهم مبارزه با تکدیگری است و باید مردم را به هر طریق ممکن متوجه کرد که به اینگونه افراد کمک نکنند.
مدیر کل بهزیستی استان گیلان خاطر نشان کرد: تلاش می‌کنیم متکدیان معلول و سالمند را در اسرع وقت ساماندهی کنیم و با حمایت از متکدیان سالمند، معلول و دارای بیماریهای مزمن که بر عهده‌ی سازمان بهزیستی است بخشی از این مشکلات را رفع نماییم.
وی اظهار کرد: سازمانها و نهادهای خاصی برای ساماندهی و جمع‌آوری متکدیان شکل گرفته و در سال 78 شورای عالی اداری به ریاست وزیر کشور وقت سازمانها و نهادهایی همچون دادگستری، نیروی انتظامی، سازمان بهزیستی، کمیته‌ی امداد، وزارت کار و رفاه اجتماعی، شورا و شهرداری را مسوول سازماندهی این افراد نمود.
دکتر حسین نحوی‌نژاد در پایان گفت: مبارزه قاطع و حسابشده با موضوع تکدیگری نیازمند تعامل و همکاری همه‌ی دستگاههای مرتبط و برنامه‌ریزی جمعی است.
جواد اسماعیل‌پور طراح «طرح پیشخوان مددکاری متکدیان شهر رشت» هم به خبرنگاران گفت: اساس کار این طرح جمع‌آوری، ساماندهی و مددکاری متکدیان شهر رشت و ارجاع آنها به سازمانهای حمایتگر است.
وی افزود: تکدیگری ناهنجاری اجتماعی محسوب می‌شود و چهره‌یی زشت و نازیبا به شهر می‌بخشد بنابر این متولیان و مدیران اداره‌ی شهر روی این قضیه حساس هستند.
وی تاکید کرد: اگر در گذشته متکدیان پول نداشتند و فقیر بودند اما امروز معتادان، ‌زنان خیابانی، مهاجران استانهای دیگر،حتی اتباع کشورهای همسایه و کودکان، متکدیان اصلی شهرها را تشکیل می‌دهند که ساماندهی آنها به همکاری همه جانبه و عزمی ملی نیازمند است.
اسماعیلپور گفت: بایستی سطح و میزان آگاهی مردم و افراد جامعه را برای پیشگیری از این ناهنجاریهای اجتماعی و جلوگیری از ترویج و شیوع آن و همچنین پیشگیری از ترویج و گسترش فرهنگ گداپروری در جامعه افزایش دهیم و رسانه‌های گروهی در این زمینه بسیار موثر خواهند بود.

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.