روزی که رادیو در ایران پا گرفت(با متن مراجعه کنید) «روز جهانی بهداشت» گرامی(مراجعه به خبر)
زمزمه‌ی افزایش دوباره‌ی قیمت نان و لبنیات

زمزمه‌ی افزایش دوباره‌ی قیمت نان و لبنیات

   هاتف‌خبر- خبرهای منتشر شده ظرف چند روز گذشته حکایت از افزایش دوباره و در واقع چندباره‌ی قیمت نان و لبنیات در روزهای آینده دارد. سناریوهای افزایش قیمت در هر زمینه‌یی در این کشور همواره مشابه بوده است. ابتدا خبرهایی ضد ونقیضی منتشر می شود، سپس این خبرها توسط یک مقام مسئول و یا غیر مسئول تکذیب می شود، چندی بعد خبرها از سوی چند مقام دیگر تکرار می شود و آنگاه تایید رسمی و اجرا.
از چند هفته پیش خبرهایی در زمینه ی افزایش قیمت نان منتشر و سپس تکذیب شد. آنگاه اعلام شد که یارانه‌ی نان قطع نمی شود، اینک خبرگزاری تسنیم به نقل از عباس قبادی؛ دبیر ستاد تنظیم بازار نوشته است که سه سناریو درباره ی افزایش ۲۵درصدی قیمت نان وجود دارد که مورد توافق است و درآینده‌ی نزدیک این طرج جهت تایید به هیات دولت ارایه خواهد شد. همچنین یداله صادقی؛ رییس سازمان صنعت، معدن و تجارت استان تهران نیز درباره ی همین سناریوها گفت که: دولت درحال بررسی این سناریوهاست تا درباره ی افزایش قیمت نان به جمع بندی برسد.همچنین گفته شده است که دولت بار دیگر با افزایش ۱۵ درصدی بهای لبنیات که در همین خرداد ماه گذشته بیش از ۱۴درصد افزایش قیمت داشته‌اند، موافقت کرده است.
البته این آقایان سناریونویس که از نوشتن سناریو برای مردم مستمند و ضعیف جامعه نه خسته می‌شوند و نه شرمنده، سناریوهای نامحسوس خود را به گونه‌ی دیگری نوشته بودند.آنها با راهکار دادن به برخی نانوایی‌ها، مبنی بر پخت نانهایی با عنوانهایی مانند «سنگگ ویژه»، «سنگگ دورو کنجد»، «سنگگ ۴ گیاه»، «سنگگ با رویه‌ی شوید» و از این دست به اصطلاح ابتکارات که هر قرص از این نانها با قیمت ۲هزار تا ۲ هزار و پانصد تومان به فروش می‌رفت، هم ارزیابی از واکنش مردم در قبال نانهایی با چنین قیمت‌هایی به دست آوردند و هم اذهان عمومی را برای افزایش قیمت‌ها به طور غیرمستقیم آماده ساختند. این در شرایطی بود که بسیاری از مردم برای خرید نان ناگزیر بودند از کارتهای خرید رایگان، که بر سر در همین نانوایی‌ها آویخته بود، برای تهیه‌ی چند عدد قرص نان استفاده کنند.
افزایش مرحله به مرحله‌ی قیمت لبنیات در فاصله یی کوتاه نیز در راستای همان سیاست «شیب ملایم» آقایان تصمیم‌گیرنده است که به هیچ چیز جز بقای خودشان و پُر و پیمان بودن جیب‌هایشان به قیمت تهی شدن سُفره ی مردم از نان و شیر و یا یک کاسه ماست هم رضایت نمی‌دهند.

پاسخی بگذارید